Ήταν μια φορά κι εναν καιρό ένας κένταυρος. Ένα απόγευμα έκανε περίπατο στο λιβάδι και πείνασε."τι να φάω;" σκέφτηκε. "Ένα σάντουιτς ή ένα δεμάτι άχυρο;" κι επειδή δεν μπορούσε να αποφασίσει έμεινε νηστικός. Ήρθε το βράδυ κι ο κένταυρος θέλησε να κοιμηθεί."Που να κοιμηθώ;" σκέφτηκε. "Στο σταύλο ή σε ένα ξενοδοχείο;" κι επειδή δεν μπορούσε να αποφασίσει έμεινε άυπνος. Πεινασμένος και άυπνος αρρώστησε. "Ποιον να φωνάξω΄;" σκέφτηκε ."Τον γιατρό ή τον κτηνίατρο;" Η αρρώστια του χειροτέρεψε και καθώς δεν μπορούσε ν' αποφασίσει ποιο γιατρο να καλέσει ο κένταυρος πέθανε.
Ο κόσμος του χωριού πλησίασε το πτώμα κι όλοι ένιωσαν λύπη. "Πρέπει να τον θάψουμε" είπαν."Που όμως στο χωράφι ή στο νεκτροταφείο;"....
Αργεντινό παραμύθι.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Kαλησπερα,
Πολυ ομορφο .Ετσι δεν γινεται με πολλαπραγματα στην καθημερινοτητα μας;
καλημέρα,καλό μήνα!
ετσι γίνεται, το ναι και το όχι συχνά χορεύουν τα θέμα όμως είναι να ταφούμε...
Δημοσίευση σχολίου