Στέλνω ευχές από καρδιάς
για καλά τέλη και καλές αρχές
για ταξίδια που εστιάζουν στην πορεία
προσπάθειες αγώνες πτήσεις και πτώσεις
και κουράγια για ζωή
μου εύχομαι
σας εύχομαι
ναμαστε καλά και να αντέχουμε να ανασηκώνουμε το βλέμμα στο παντού
να εμπεριέχουμε όλους τους χρόνους σε μια στιγμή
παρελθόν και παρόν και μέλλον
να γινόμαστε πιο πλούσιοι στην καρδιά...
ΚΑΙ να προσευχόμαστε μιας και η προσευχή είναι:
Στάση στο χρόνο
Δέηση στη ζωή
Στη θεά ζωή
Σιωπή και στάση
Ως ώθηση
για τα επόμενα
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007
Διαβάζοντας
Διαβάζοντας
Καλό μήνα.
Μετά από ένα ακόμη ταξίδι αστραπή στην πρωτεύουσα, επέστρεψα κατόπιν περιπετειών, στο τόπο μου. Και αυτή την φορά έφερα μαζί μου ένα βιβλίο για μένα νέο, αν και έχει γραφτεί το 2000. Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος είναι σχετική έννοια, το δικό μου τώρα ίσως δικό σου χθες, ή αύριο…
Είχα καιρό λοιπόν να βρω ένα βιβλίο που να μου κάνει νόημα και να που το βρήκα. Για την ακρίβεια είναι μια τριλογία του Γιάννη Κιουρτσάκη, αγόρασα το πρώτο, ο τίτλος του: Σαν Μυθιστόρημα. Διαβάζω στο οπιστόφυλλο του:
«Τώρα λοιπόν το έχεις καταλάβει: μόνο αν κάνεις τη ζωή σου μυθιστόρημα, ανιστορώντας όσα έζησες και προσπαθώντας να τα δεις από νέες οπτικές γωνίες- κοιτάζοντας τον άλλον σαν να ΄τανε ο εαυτός σου και τον εαυτό σου σαν να ήταν άλλος, κοιτάζοντας το παρελθόν σου σαν να ΄τανε παρόν και το παρόν σου σαν να ήταν ακόμα για σένα μέλλον, μόνο μ’ αυτά και με άλλα τέτοια «ψέματα», ανακαλύπτεις κάποτε τη σκληρή αλήθεια της ζωής σου.
Ναι, είναι παράξενο, μα τώρα πια το ξέρεις: μόνο αν δεις σαν μυθιστόρημα , αγγίζεις τον κρυφό πυρήνα της ζωής.»
Και στην πρώτη σελίδα, κάτι σαν πρόλογο:
«ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΑΛΛΟΝ ΤΡΟΠΟ: όχι για να επαναλάβεις τον εαυτό σου, αλλά ακριβώς για να πεις το ά λ λ ο – το άλλο που φωλιάζει μέσα στο ίδιο, αφού τίποτε δεν επαναλαμβάνεται ποτέ απαράλλακτα, αφού το καθετί σε τούτη τη ζωή είναι ανεξάντλητο…» Εκδόσεις Κέδρος.
Υ.Γ. Ι
Δεκέμβριος: Φεγγάρι των παπαρούνων!
Υ.Γ. ΙΙ
"Μια σταγόνα αρκεί για να ανθίσει ένα λουλούδι..."
Καλό μήνα.
Μετά από ένα ακόμη ταξίδι αστραπή στην πρωτεύουσα, επέστρεψα κατόπιν περιπετειών, στο τόπο μου. Και αυτή την φορά έφερα μαζί μου ένα βιβλίο για μένα νέο, αν και έχει γραφτεί το 2000. Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος είναι σχετική έννοια, το δικό μου τώρα ίσως δικό σου χθες, ή αύριο…
Είχα καιρό λοιπόν να βρω ένα βιβλίο που να μου κάνει νόημα και να που το βρήκα. Για την ακρίβεια είναι μια τριλογία του Γιάννη Κιουρτσάκη, αγόρασα το πρώτο, ο τίτλος του: Σαν Μυθιστόρημα. Διαβάζω στο οπιστόφυλλο του:
«Τώρα λοιπόν το έχεις καταλάβει: μόνο αν κάνεις τη ζωή σου μυθιστόρημα, ανιστορώντας όσα έζησες και προσπαθώντας να τα δεις από νέες οπτικές γωνίες- κοιτάζοντας τον άλλον σαν να ΄τανε ο εαυτός σου και τον εαυτό σου σαν να ήταν άλλος, κοιτάζοντας το παρελθόν σου σαν να ΄τανε παρόν και το παρόν σου σαν να ήταν ακόμα για σένα μέλλον, μόνο μ’ αυτά και με άλλα τέτοια «ψέματα», ανακαλύπτεις κάποτε τη σκληρή αλήθεια της ζωής σου.
Ναι, είναι παράξενο, μα τώρα πια το ξέρεις: μόνο αν δεις σαν μυθιστόρημα , αγγίζεις τον κρυφό πυρήνα της ζωής.»
Και στην πρώτη σελίδα, κάτι σαν πρόλογο:
«ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΑΛΛΟΝ ΤΡΟΠΟ: όχι για να επαναλάβεις τον εαυτό σου, αλλά ακριβώς για να πεις το ά λ λ ο – το άλλο που φωλιάζει μέσα στο ίδιο, αφού τίποτε δεν επαναλαμβάνεται ποτέ απαράλλακτα, αφού το καθετί σε τούτη τη ζωή είναι ανεξάντλητο…» Εκδόσεις Κέδρος.
Υ.Γ. Ι
Δεκέμβριος: Φεγγάρι των παπαρούνων!
Υ.Γ. ΙΙ
"Μια σταγόνα αρκεί για να ανθίσει ένα λουλούδι..."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)