Φέτος καθώς δεν πήγα διακοπές μου έλειψε ένα ταξίδι, κι είπα να πεταχτώ μέχρι την πρωτεύουσα με τα πολλά τα φώτα, τους πυκνούς δρόμους, τις φωνές, την κίνηση, τους γρήγορους ρυθμούς που έχω αφήσει καιρό τώρα πίσω μου. Για κάποιο λόγω μου έλειψαν και πήγα να γευτώ για λίγο γοργούς ρυθμούς. Όχι ότι δεν ήμουν εκεί και τον προηγούμενο μήνα, μα αυτή την φορά το ταξίδι το όρισα διακοπές. Εξ΄ άλλου τα πράγματα εμείς τα ορίζουμε. Έμεινα λίγες μέρες και μέσα στο ταξίδι ταξίδεψα την προηγούμενη Δευτέρα με πολλούς ακόμη στο κόσμο μιας αγαπημένης «γιαγιάς» που ακούει στο όνομα Κική Δημουλά.. Λέω λοιπόν να γράψω εδώ λίγες λέξεις που πήρα μαζί μου από το ταξίδι μέσα στο ταξίδι.
Μέγαρο μουσικής Δευτέρα 29 Νοεμβρίου
-Τι είναι ποιητές;
-…οι ποιητές είναι ερευνητές που προσπαθούν να προσεγγίσουν την ζωή…
- «Ας μεταφερθούμε παραπλεύρως» πέστε μας λίγα λόγια για την νέα σας δουλειά.
- …Παραπλεύρως από αυτό που είμαι. Ο τίτλος μου υπεβλήθη πριν σκεφτώ την φυσική μου μεταφορά. Μετακόμισα παραπλεύρως, μόλις τρία σπίτια πιο κει, περιγράφω μια αλλαγή που έκανα όσο μπόρεσα, τρία σπίτια μονάχα, για να μη χάσω την ατμόσφαιρα…
-Πόσο φοβάστε την επανάληψη;
- …όλα επαναλαμβάνονται όπως η ζωή. Η μνήμη επιτρέπει στη λήθη να υπάρχει!...
- Η ποίηση και η πραγματική ζωή που βρίσκεται;
- …Η πραγματική ζωή είναι αυτή που δεν έζησα…
-…Οι ποιητές δεν είναι ευτυχισμένοι κι εγώ κληρονόμησα το γονίδιο της θλίψης, πάντα έγραφα για κάτι που δεν είχα, ποτέ για κάτι που είχα…
-…Ο απαισιόδοξος καταναλώνει την μεγαλύτερη ελπίδα, βάση σε αυτή τολμάει, το παίζει νταής και κάνει τον απαισιόδοξο….
-Μιλήστε μας για τον θάνατο;
-… Στα ποιήματα υπάρχουν σκιές, θάνατος, απουσία. Θέλω να εξοικειωθώ με τον θάνατο. Εν απουσία παρουσία!…
-Τι είναι έρωτας;
- …Δεν είναι για χόρταση…..
-Τι είναι χρόνος;
-…Ο χρόνος είμαι εγώ είσαι εσύ, είναι η διαφορά μας. Η συνισταμένη των διαφορών. Η φωτογραφία μόνο μπορεί να ακινητοποιεί τον χρόνο….
…Πάντα υπάρχει απόγονος του βλέμματος μας, αν δεν δούμε εμείς, κάποιος άλλος θα δει!
Αυτά λοιπόν εις το επανειδειν!
Υ.Γ. ΝΟΕΜΒΡΗΣ: ΦΕΓΓΑΡΙ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΑ
Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Αχ βρε άννα μου!!!! Ξέρεις να μας πηγαίνεις ταξίδια....μακρινά και κοντινά....
Μας λείπεις πολύ εδώ στην πρωτεύουσα....θα έρθουμε όμως αργά η γρήγορα να πιούμε τσάι και να ψήσουμε πατάτες στο τζάκι!!!!!!!
Φιλιά πολλά....και να θυμάσαι πάντα εδώ είμαστε
Δημοσίευση σχολίου