Ανθρώπινη επικοινωνία

Επικοινωνία

Ανθρώπινη επικοινωνία, οξυγόνο, φως, νερό, ήλιος, ζωή… Λέξεις συνειρμοί!
Επικοινωνία, ανάγκη για να υπάρχουμε.
Και σήμερα, στην ζωή της εποχής που όλα τρέχουν, όλα βιάζονται και τίποτε δεν είναι δεδομένο, ούτε καν ο ήλιος, το νερό, το οξυγόνο, χρειάζεται εμείς να τα φροντίζουμε.
Εμείς οι άνθρωποι όπως φροντίζουμε τον κήπο μας!
Δανείζομαι λέξεις από ένα βιβλίο και γράφω ένα ΠΙΣΤΕΥΩ
«ΠΙΣΤΕΥΩ λοιπόν
Πως το μέγιστο δώρο
Που μπορώ να σκεφτώ ότι έχω
Από οποιονδήποτε
Είναι
Να με βλέπει
Να με ακούει
Να με κατανοεί
Και
Να με αγγίζει.
Το μέγιστο δώρο που
Μπορώ να δώσω
Είναι
Να βλέπω, να ακούω, να κατανοώ
Και να αγγίζω
Τον άλλον άνθρωπο.
Όταν γίνεται αυτό
Αισθάνομαι ότι
Υπάρχει επικοινωνία».

Και χρειάζεται να βρίσκω ολοένα καινούργιους δρόμους να δέχομαι και να χαρίζω το μέγιστο αυτό δώρο.
Να καταφέρνω να το γεύομαι με νέα γεύση
Να καταφέρνω να το κερνάω σε καινούργιο δίσκο.

Υ.Γ.1
Έτσι λοιπόν, όλα γύρω μας αλλάζουν και εμείς μαζί
Άλλοτε ενσυνείδητα, κι άλλοτε αφήνοντας τα πράγματα να μας πάνε
Κι όταν αφηνόμαστε στους καιρούς το καράβι μπορεί να τσακιστεί πάνω στα βράχια
Όχι γιατί είχε κακοκαιρία, αλλά γιατί
Εμείς δεν είχαμε τιμόνι
Όχι γιατί δεν μας έμαθαν, αλλά γιατί
Εμείς δεν φροντίσαμε να μάθουμε

Υ.Γ.2
Κι έτσι λοιπόν
Από όπου κι αν πιάσεις το κουβάρι
Η άκρη της άκρη είμαι εγώ, είσαι εσύ!

Ένα μικρό ταξίδι μέσα στο ταξίδι

Φέτος καθώς δεν πήγα διακοπές μου έλειψε ένα ταξίδι, κι είπα να πεταχτώ μέχρι την πρωτεύουσα με τα πολλά τα φώτα, τους πυκνούς δρόμους, τις φωνές, την κίνηση, τους γρήγορους ρυθμούς που έχω αφήσει καιρό τώρα πίσω μου. Για κάποιο λόγω μου έλειψαν και πήγα να γευτώ για λίγο γοργούς ρυθμούς. Όχι ότι δεν ήμουν εκεί και τον προηγούμενο μήνα, μα αυτή την φορά το ταξίδι το όρισα διακοπές. Εξ΄ άλλου τα πράγματα εμείς τα ορίζουμε. Έμεινα λίγες μέρες και μέσα στο ταξίδι ταξίδεψα την προηγούμενη Δευτέρα με πολλούς ακόμη στο κόσμο μιας αγαπημένης «γιαγιάς» που ακούει στο όνομα Κική Δημουλά.. Λέω λοιπόν να γράψω εδώ λίγες λέξεις που πήρα μαζί μου από το ταξίδι μέσα στο ταξίδι.
Μέγαρο μουσικής Δευτέρα 29 Νοεμβρίου
-Τι είναι ποιητές;
-…οι ποιητές είναι ερευνητές που προσπαθούν να προσεγγίσουν την ζωή…
- «Ας μεταφερθούμε παραπλεύρως» πέστε μας λίγα λόγια για την νέα σας δουλειά.
- …Παραπλεύρως από αυτό που είμαι. Ο τίτλος μου υπεβλήθη πριν σκεφτώ την φυσική μου μεταφορά. Μετακόμισα παραπλεύρως, μόλις τρία σπίτια πιο κει, περιγράφω μια αλλαγή που έκανα όσο μπόρεσα, τρία σπίτια μονάχα, για να μη χάσω την ατμόσφαιρα…
-Πόσο φοβάστε την επανάληψη;
- …όλα επαναλαμβάνονται όπως η ζωή. Η μνήμη επιτρέπει στη λήθη να υπάρχει!...
- Η ποίηση και η πραγματική ζωή που βρίσκεται;
- …Η πραγματική ζωή είναι αυτή που δεν έζησα…

-…Οι ποιητές δεν είναι ευτυχισμένοι κι εγώ κληρονόμησα το γονίδιο της θλίψης, πάντα έγραφα για κάτι που δεν είχα, ποτέ για κάτι που είχα…
-…Ο απαισιόδοξος καταναλώνει την μεγαλύτερη ελπίδα, βάση σε αυτή τολμάει, το παίζει νταής και κάνει τον απαισιόδοξο….
-Μιλήστε μας για τον θάνατο;
-… Στα ποιήματα υπάρχουν σκιές, θάνατος, απουσία. Θέλω να εξοικειωθώ με τον θάνατο. Εν απουσία παρουσία!…
-Τι είναι έρωτας;
- …Δεν είναι για χόρταση…..
-Τι είναι χρόνος;
-…Ο χρόνος είμαι εγώ είσαι εσύ, είναι η διαφορά μας. Η συνισταμένη των διαφορών. Η φωτογραφία μόνο μπορεί να ακινητοποιεί τον χρόνο….
…Πάντα υπάρχει απόγονος του βλέμματος μας, αν δεν δούμε εμείς, κάποιος άλλος θα δει!
Αυτά λοιπόν εις το επανειδειν!

Υ.Γ. ΝΟΕΜΒΡΗΣ: ΦΕΓΓΑΡΙ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΤΑ ΦΥΛΑ