Διαβάζοντας
Καλό μήνα.
Μετά από ένα ακόμη ταξίδι αστραπή στην πρωτεύουσα, επέστρεψα κατόπιν περιπετειών, στο τόπο μου. Και αυτή την φορά έφερα μαζί μου ένα βιβλίο για μένα νέο, αν και έχει γραφτεί το 2000. Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος είναι σχετική έννοια, το δικό μου τώρα ίσως δικό σου χθες, ή αύριο…
Είχα καιρό λοιπόν να βρω ένα βιβλίο που να μου κάνει νόημα και να που το βρήκα. Για την ακρίβεια είναι μια τριλογία του Γιάννη Κιουρτσάκη, αγόρασα το πρώτο, ο τίτλος του: Σαν Μυθιστόρημα. Διαβάζω στο οπιστόφυλλο του:
«Τώρα λοιπόν το έχεις καταλάβει: μόνο αν κάνεις τη ζωή σου μυθιστόρημα, ανιστορώντας όσα έζησες και προσπαθώντας να τα δεις από νέες οπτικές γωνίες- κοιτάζοντας τον άλλον σαν να ΄τανε ο εαυτός σου και τον εαυτό σου σαν να ήταν άλλος, κοιτάζοντας το παρελθόν σου σαν να ΄τανε παρόν και το παρόν σου σαν να ήταν ακόμα για σένα μέλλον, μόνο μ’ αυτά και με άλλα τέτοια «ψέματα», ανακαλύπτεις κάποτε τη σκληρή αλήθεια της ζωής σου.
Ναι, είναι παράξενο, μα τώρα πια το ξέρεις: μόνο αν δεις σαν μυθιστόρημα , αγγίζεις τον κρυφό πυρήνα της ζωής.»
Και στην πρώτη σελίδα, κάτι σαν πρόλογο:
«ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΑΛΛΟΝ ΤΡΟΠΟ: όχι για να επαναλάβεις τον εαυτό σου, αλλά ακριβώς για να πεις το ά λ λ ο – το άλλο που φωλιάζει μέσα στο ίδιο, αφού τίποτε δεν επαναλαμβάνεται ποτέ απαράλλακτα, αφού το καθετί σε τούτη τη ζωή είναι ανεξάντλητο…» Εκδόσεις Κέδρος.
Υ.Γ. Ι
Δεκέμβριος: Φεγγάρι των παπαρούνων!
Υ.Γ. ΙΙ
"Μια σταγόνα αρκεί για να ανθίσει ένα λουλούδι..."
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Kαλο διαβασμα.Εχω ακουσει απο κριτικη στην εφημεριδα οτι θεωρειτε πολυ καλο.Θα ειναι πρωτοτυπο να ξεκινησομε να λεμε με διαφορετικο τροπο καθε φορα τις ιδιες σκεψεις.Που ξερεις μπορει πια να μην μας φαινεται τιποτα μονοτονο.
//Το να δεις ενα πραγμα δυο φορες σημαινει να δεις δυο διαφορετικα πραγματα.//
νασαι καλα
Πολύ καλό το βιβλίο που διάλεξες.
Μην παραλείψεις να πάρεις το τρίτο της τριλογίας το "Το βιβλίο του έργου και του χρόνου"
Πρόσφατα διάβασα μια συνέντευξη του Κιουρτσάκη και σου παραθέτω την τελευταία απάντηση που μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Μπορείτε να δώσετε στον αναγνώστη έναν οδηγό ανάγνωσης του μυθιστορήματός σας;
-Θα του έλεγα να ανοιχτεί θαρρετά στο πέλαγος της ανάγνωσης, από την αρχή ίσαμε το τέλος. Κι αν κουραστεί κάποια στιγμή, να κλείσει το βιβλίο και να το ξανανοίξει μιαν άλλη μέρα, σε οποιαδήποτε σελίδα, διαβάζοντας στα πεταχτά αυτήν ή εκείνη την παράγραφο. Εκεί θα βρει, ελπίζω, ένα λιμανάκι για να ξαποστάσει, αλλά και για να αισθανθεί και να σκεφτεί κάμποσα πράγματα για τη ζωή του. Κι έπειτα, αν έχει το κουράγιο, να ξαναρχίσει το ταξίδι που θα του φανερώσει ίσως την αισθητική και πνευματική ενότητα της συνολικής διαδρομής - της δικής μου και της δικής του. Τέλος, θα του έλεγα (κι ας ξέρω πως θα φανώ δονκιχωτικός και επηρμένος, σ' αυτή την εποχή της λήθης, του γενικευμένου ζάπινγκ και των προϊόντων της μιας χρήσης), να ξαναπιάσει το βιβλίο ύστερα από μήνες ή ύστερα από χρόνια: τότε δεν αποκλείεται να ανακαλύψει καινούριες όψεις του, όπως ανακαλύπτω σήμερα εγώ, ως ένας ακόμα αναγνώστης - όχι ο επαρκέστερος.
Την καλημέρα μου
εμεινα καιρό μακριά από την τεχνολογια και μολις τώρα μπορώ να σε ευχαριστήσω για το σχόλιο σου. καλή χρονιά μας εύχομαι
Δημοσίευση σχολίου