Φθινόπωρο

Βρέχει, υγρή φθινοπωρινή βροχή, γεμίζει την θάλασα της μικρής μου πόλης! Ηχηρές οι σταγόνες, γεμάτες δροσιά που αναζητούσε το καλοκαίρι στις ζεστές του μέρες. Το φθινόπωρο άφθονη, μα η κάθε εποχή με τα δικά της. Αλήθεια τι παράξενο η φύση όλα τα ξέρει, ακολουθεί κανόνες με αρχές και τέλη, κι ο κύκλος της ζωής ξεκάθαρος λίγο πολύ. Το καλοκαίρι ο ήλιος καίει, τα δένδρα έχουν ήδη δώσει τους καρπούς. Το Φθινόπωρο ρίχνουν τα φύλλα τους, παίρνουν τον χρόνο ώστε την Άνοιξη να ξανανθίσουν. τόση σοφία! Όλη έξω, κάτι έχω να την κάνω, κάτι έχουμε να την κάνουμε!
Άννα Άννου

Υ.Γ. Συνεχίζεται...